Waterschapsheffingen: soorten, berekening en belastingplicht

C​​​​ontact

De waterschapsheffingen worden opgelegd door waterschappen en hoogheemraadschappen om onder meer waterveiligheid, waterbeheer en de zuivering van afvalwater te bekostigen. Eigenaren en gebruikers van woningen, bedrijfspanden, agrarische gronden en natuurterreinen kunnen met verschillende waterschapsbelastingen te maken krijgen.

De belangrijkste zijn de watersysteemheffing, zuiveringsheffing en verontreinigingsheffing. Deze verschillen in belastingplicht, heffingsmaatstaf en berekening. Bij de watersysteemheffing gebouwd vormt de WOZ-waarde de grondslag. Bij andere heffingen zijn onder meer de oppervlakte, woonruimte of vervuilingswaarde van afvalwater bepalend.

Sinds 1 januari 2026 geldt een aangepast belastingstelsel. Zo worden voor de watersysteemheffing gebouwd afzonderlijke tarieven voor woningen en niet-woningen vastgesteld.

Hieronder worden de belangrijkste waterschapsheffingen en de toepasselijke wettelijke uitgangspunten toegelicht.

Waterschapsheffingen voor woningen, bedrijven en gronden uitgelegd:

Waterschappen hebben verschillende wettelijke taken op het gebied van waterveiligheid, voldoende water, waterkwaliteit en afvalwaterzuivering.
Voor de bekostiging daarvan worden verschillende belastingen geheven.

Watersysteemheffing
De watersysteemheffing wordt gebruikt voor het beheer van het watersysteem. Hieronder vallen onder meer waterveiligheid, waterkwantiteit en maatregelen voor de waterkwaliteit.

De watersysteemheffing kent vier categorieën:

  • Ingezetenen.
  • Gebouwde onroerende zaken.
  • Ongebouwde onroerende zaken.
  • Natuurterreinen.

De belastingplicht en berekening verschillen per categorie.

Zuiveringsheffing
De zuiveringsheffing heeft betrekking op afvalwater dat via het openbare vuilwaterriool wordt afgevoerd en door het waterschap wordt gezuiverd. De regeling omvat ook afvalwater dat naar een individuele afvalwaterbehandelingsinstallatie in beheer bij het waterschap wordt afgevoerd.
De belasting wordt berekend op basis van vervuilingseenheden.

Verontreinigingsheffing
De verontreinigingsheffing heeft betrekking op directe lozingen op oppervlaktewater.
Voor regionale oppervlaktewateren kan het waterschap deze heffing opleggen. Bij directe lozingen op rijkswateren is het Rijk de bevoegde heffende instantie.

Wegenheffing
Sommige waterschappen hebben daarnaast taken op het gebied van wegenbeheer.
Waar dat van toepassing is, kan een afzonderlijke wegenheffing worden opgelegd.

Verschillende belastingen op één aanslag
Een belastingplichtige kan meerdere waterschapsheffingen verschuldigd zijn.
Een eigenaar-bewoner kan bijvoorbeeld zowel watersysteemheffing ingezetenen als watersysteemheffing gebouwd en zuiveringsheffing betalen.
Dit zijn verschillende belastingen met elk een eigen wettelijke grondslag.

De watersysteemheffing ingezetenen is de belasting die bewoners betalen als bijdrage aan het beheer van het watersysteem.
De heffing is gebaseerd op artikel 117 van de Waterschapswet.

Wie is belastingplichtig?
De watersysteemheffing ingezetenen wordt geheven van degene die volgens de wettelijke regels als ingezetene wordt aangemerkt.
Daarbij gaat het om de bewoning van woonruimte binnen het gebied van het waterschap.
Zowel huurders als eigenaar-bewoners kunnen belastingplichtig zijn.

Heffingsmaatstaf
De ingezetenenheffing wordt berekend als een vast bedrag per woonruimte.
Het tarief is niet afhankelijk van:

  • De WOZ-waarde.
  • De oppervlakte van de woning.
  • De waarde van het perceel.
  • Het aantal bewoners.

Het waterschap stelt jaarlijks het tarief vast.

Meerdere bewoners
Wanneer meerdere personen samen één woonruimte bewonen, wordt in beginsel één aanslag watersysteemheffing ingezetenen voor die woonruimte opgelegd.
Dit moet worden onderscheiden van de zuiveringsheffing, waarbij de omvang van het huishouden wel invloed kan hebben op het aantal vervuilingseenheden.

Woonruimte en objectafbakening
Een woonruimte voor de ingezetenenheffing hoeft niet zonder meer samen te vallen met een afzonderlijk WOZ-object.
Bij kamerverhuur, gedeelde voorzieningen of woningen binnen een groter complex moet worden beoordeeld wat volgens de Waterschapswet en de toepasselijke verordening als woonruimte wordt aangemerkt.

Verhuizing en wijzigingen in de bewoning
Bij verhuizing, beëindiging van de bewoning of wijziging van de belastingplicht kan de aanslag worden aangepast wanneer de wettelijke regels en de waterschapsverordening daarvoor aanleiding geven.

De ingezetenenheffing moet daarom worden onderscheiden van de watersysteemheffing gebouwd, waarvoor de eigendomssituatie op 1 januari bepalend is.

De watersysteemheffing gebouwd wordt geheven van eigenaren en andere rechthebbenden van gebouwde onroerende zaken.
De WOZ-waarde vormt de wettelijke heffingsmaatstaf.

Wie betaalt watersysteemheffing gebouwd?
De heffing wordt in beginsel opgelegd aan degene die op 1 januari van het belastingjaar als rechthebbende in de kadastrale registratie staat vermeld.
Dit kan bijvoorbeeld zijn:

  • De eigenaar van een woning.
  • De eigenaar van een bedrijfspand.
  • Een erfpachter.
  • Een andere rechthebbende op grond van een beperkt zakelijk recht.

Bij de precieze aanwijzing van de belastingplichtige gelden de bepalingen van artikel 119 Waterschapswet.

Berekening
De algemene berekening luidt:
Watersysteemheffing gebouwd = belastbare WOZ-waarde × toepasselijk tarief.

De heffingsmaatstaf is in beginsel de WOZ-waarde die voor het betreffende belastingjaar is vastgesteld.
Voor belastingjaar 2026 geldt normaal gesproken de WOZ-waarde met waardepeildatum 1 januari 2025.

Aparte tarieven vanaf 2026
Tot en met 2025 gold binnen de categorie gebouwd in beginsel één basistarief voor woningen en niet-woningen.
Sinds 1 januari 2026 worden afzonderlijke tarieven vastgesteld voor:

  1. Gebouwde onroerende zaken die in hoofdzaak tot woning dienen.
  2. Gebouwde onroerende zaken die niet in hoofdzaak tot woning dienen.

Het onderscheid sluit aan op de wettelijke woningkwalificatie, waarbij de waarde van de woondelen bepalend is.

De 70%-regel
Een gebouwd WOZ-object wordt als woning aangemerkt wanneer ten minste 70% van de WOZ-waarde kan worden toegerekend aan delen die tot woning dienen of volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden.
Bij een lager aandeel wordt het object als niet-woning aangemerkt.
Het gaat om de waardeverhouding en niet uitsluitend om de oppervlakteverhouding.

Gevolgen van een lagere WOZ-waarde
Wanneer de WOZ-waarde na bezwaar of beroep wordt verminderd, moet de daarop gebaseerde watersysteemheffing gebouwd voor zover nodig overeenkomstig worden aangepast.

Een wijziging van de WOZ-waarde heeft daarentegen niet rechtstreeks invloed op de watersysteemheffing ingezetenen.

Bij gemengd gebruikte WOZ-objecten kan sprake zijn van zowel een woonfunctie als een niet-woonfunctie.
Dit komt bijvoorbeeld voor bij:

  • Winkelpanden met bovenwoningen.
  • Bedrijfspanden met een bedrijfswoning.
  • Agrarische bedrijven met een woning.
  • Zorggebouwen met woonruimten.
  • Gebouwen met afzonderlijke zelfstandige gebruikseenheden.

Sinds de invoering van afzonderlijke tarieven voor woningen en niet-woningen in 2026 is de juiste objectafbakening en woningkwalificatie voor de watersysteemheffing gebouwd extra belangrijk.

Eén WOZ-object of meerdere WOZ-objecten?
Eerst moet worden vastgesteld of de verschillende gebouwdelen op grond van artikel 16 Wet WOZ één onroerende zaak vormen of afzonderlijke WOZ-objecten zijn.
Wanneer sprake is van één gemengd WOZ-object, wordt op basis van de woningkwalificatie bepaald of het woningtarief of niet-woningtarief van toepassing is.
Wanneer daadwerkelijk afzonderlijke WOZ-objecten bestaan, kan elk object afzonderlijk worden aangeslagen.

Woningdelen binnen een niet-woning
De woningdelenvrijstelling die bij de gemeentelijke OZB-gebruikersbelasting kan gelden, is niet zonder meer van toepassing op de watersysteemheffing gebouwd.
Bij één als niet-woning aangemerkt WOZ-object wordt in beginsel het niet-woningtarief toegepast op de belastbare waarde van het object als geheel.
Een verdeling van de waarde over wonen en niet-wonen leidt dus niet automatisch tot twee verschillende tarieven binnen één WOZ-object.

Wijziging van de WOZ-objectafbakening
Wanneer de gemeente een WOZ-beschikking wijzigt en bijvoorbeeld een gemengd object splitst in zelfstandige objecten, kan dit gevolgen hebben voor de waterschapsheffing.
Het waterschap moet bij de heffing aansluiten op de toepasselijke wettelijke objectafbakening en WOZ-gegevens.

Dubbele belastingheffing
Bij wijzigingen in de objectafbakening kan de situatie ontstaan dat een oorspronkelijk object is aangeslagen en vervolgens nieuwe aanslagen voor afzonderlijke objecten worden opgelegd.
Dan moet worden gecontroleerd of de oorspronkelijke heffingsmaatstaf daadwerkelijk is verminderd en of dezelfde waarde niet opnieuw in de heffing wordt betrokken.
De aanwezigheid van meerdere aanslagen betekent niet automatisch dat sprake is van dubbele heffing. Dat hangt af van de belastingsoort, het belastingjaar en de betrokken objecten.
Wel moet worden voorkomen dat hetzelfde waardeonderdeel binnen dezelfde watersysteemheffing gebouwd voor hetzelfde belastingjaar ten onrechte tweemaal wordt belast.

​

De watersysteemheffing ongebouwd wordt geheven van eigenaren en andere rechthebbenden van ongebouwde onroerende zaken die niet als natuurterrein worden aangemerkt.
Deze categorie is onder meer relevant voor agrarische gronden en bepaalde andere ongebouwde eigendommen.

Welke gronden kunnen onder de heffing vallen?
Voorbeelden zijn:

  • Agrarische cultuurgrond.
  • Bouwland en grasland.
  • Andere ongebouwde percelen.
  • Bepaalde openbare wegen en infrastructurele objecten.
  • Andere gronden die volgens de Waterschapswet tot de categorie ongebouwd behoren.

De wettelijke afbakening bepaalt welke oppervlakte in de heffing wordt betrokken.

Heffingsmaatstaf
De heffing wordt in beginsel berekend per hectare grond.
De WOZ-waarde is voor de watersysteemheffing ongebouwd geen heffingsmaatstaf.

De algemene berekening luidt:
Watersysteemheffing ongebouwd = belastbare oppervlakte in hectares × toepasselijk hectaretarief.

Agrarische cultuurgrond
Bedrijfsmatig geëxploiteerde cultuurgrond blijft onder de wettelijke voorwaarden buiten de WOZ-waardering.
Dit betekent echter niet dat dergelijke grond vrijgesteld is van de watersysteemheffing ongebouwd.
De twee regelingen hebben verschillende grondslagen.

Grond bij bedrijfsgebouwen
Bij een agrarisch bedrijf moet onderscheid worden gemaakt tussen de gebouwen, de bijbehorende grond en de cultuurgrond die afzonderlijk voor de watersysteemheffing ongebouwd wordt behandeld.
Daarbij moet worden voorkomen dat dezelfde grondoppervlakte ten onrechte in meerdere categorieën wordt betrokken.

Kadastrale gegevens
Voor de watersysteemheffing ongebouwd zijn kadastrale grenzen, oppervlakten en de aard van de grond relevant.
Een kadastraal perceel kan bestaan uit gedeelten die fiscaal verschillend moeten worden behandeld.

Daarom hoeft de belastbare oppervlakte niet altijd gelijk te zijn aan de volledige kadastrale oppervlakte.

Voor natuurterreinen bestaat binnen de watersysteemheffing een afzonderlijke categorie.
De wettelijke regels bepalen welke gronden als natuurterrein kunnen worden aangemerkt.
Niet iedere onbebouwde of groene locatie kwalificeert automatisch als natuurterrein.

Heffingsmaatstaf
De watersysteemheffing natuur wordt in beginsel berekend op basis van de oppervlakte in hectares.
De berekening luidt:
Watersysteemheffing natuur = belastbare oppervlakte × toepasselijk natuurtarief.

Het natuurtarief is een andere tariefcategorie dan de watersysteemheffing ongebouwd.

Natuurterreinen en landbouwgrond
Het onderscheid tussen natuurgrond en landbouwgrond kan invloed hebben op het toepasselijke tarief.
Daarbij is onder meer van belang of het terrein voldoet aan de wettelijke definitie van natuurterrein.
De feitelijke inrichting en het gebruik kunnen een rol spelen bij de beoordeling.

Tariefdifferentiatie
De Waterschapswet biedt waterschappen binnen wettelijke grenzen de mogelijkheid bepaalde tarieven te differentiëren.
Dat kan onder meer relevant zijn voor:

  • Buitendijks gelegen gronden.
  • Gronden die als waterberging worden gebruikt.
  • Gronden in bemalen gebieden.
  • Verharde openbare wegen.
  • Bepaalde gebieden waarvoor bijzondere wateraanvoervoorzieningen bestaan.

Niet iedere differentiatie is bij iedere categorie toegestaan.

Aanpassing van het belastingstelsel in 2026
Vanaf 2026 zijn de regels voor de verdeling van de kosten van het watersysteembeheer gewijzigd.
De kostentoedeling aan de verschillende categorieën wordt sterker gebaseerd op gebiedskenmerken en het profijt van het waterbeheer.
Dit is iets anders dan de heffingsmaatstaf voor het afzonderlijke perceel: bij gebouwd blijft de WOZ-waarde bepalend en bij ongebouwd en natuur in beginsel de oppervlakte.

Controle van het toepasselijke tarief
Bij een aanslag moet worden vastgesteld of het perceel in de juiste categorie is ingedeeld en of eventuele tariefdifferentiaties volgens de waterschapsverordening terecht zijn toegepast.

De zuiveringsheffing wordt gebruikt om de kosten van het zuiveren van afvalwater te bekostigen.
De wettelijke grondslag staat in artikel 122d en volgende van de Waterschapswet.

Wie betaalt zuiveringsheffing?
Bij woningen wordt de heffing in beginsel opgelegd aan de gebruiker van de woonruimte.
Dit kan zowel een huurder als een eigenaar-bewoner zijn.

Vervuilingseenheden
De zuiveringsheffing wordt berekend in vervuilingseenheden, afgekort v.e.
Voor huishoudens geldt een wettelijke forfaitaire berekening:

  • Een eenpersoonshuishouden: 1 vervuilingseenheid.
  • Een huishouden met twee of meer personen: 3 vervuilingseenheden.

Het aantal vervuilingseenheden is dus niet bij ieder huishouden gelijk aan het werkelijke aantal bewoners.

Berekening
Zuiveringsheffing woning = aantal vervuilingseenheden × tarief per vervuilingseenheid.
Het waterschap stelt het tarief jaarlijks vast.

Woningwaarde en waterverbruik
Bij de forfaitaire zuiveringsheffing voor woningen is de WOZ-waarde niet relevant.
Ook wordt de heffing normaal gesproken niet rechtstreeks bepaald aan de hand van het daadwerkelijke drinkwaterverbruik.

Meerdere woonruimten
Bij verhuur van zelfstandige en onzelfstandige woonruimten kunnen bijzondere regels gelden voor de belastingplicht en de afbakening.
Het is daarom van belang vast te stellen hoeveel afzonderlijke woonruimten volgens de toepasselijke wettelijke bepalingen aanwezig zijn.

Verandering van huishoudgrootte
Wanneer de samenstelling van een huishouden verandert, kan dit invloed hebben op de zuiveringsheffing.
De precieze gevolgen hangen af van het moment van wijziging en de toepasselijke regels voor het betreffende belastingjaar.

De zuiveringsheffing voor bedrijven wordt geheven voor de vervuilingswaarde van afvalwater dat vanuit een bedrijfsruimte wordt afgevoerd.
De berekening kan aanzienlijk verschillen van de forfaitaire heffing voor woningen.

Vervuilingswaarde van bedrijfsafvalwater
Bij bedrijven is de samenstelling en hoeveelheid van het afgevoerde afvalwater van belang.
Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen bedrijfsactiviteiten waarbij voornamelijk huishoudelijk afvalwater vrijkomt en activiteiten waarbij het afvalwater door bedrijfsprocessen zwaarder of anders is belast.

Kleine bedrijven
Voor bedrijfsruimten met een beperkte vervuilingswaarde kan onder de wettelijke voorwaarden een forfaitaire heffing van één of drie vervuilingseenheden gelden.
Daarbij moet de heffingplichtige zo nodig aannemelijk maken dat de vervuilingswaarde binnen de toepasselijke grens valt.

Bedrijven met een groter afvalwateraanbod
Voor andere bedrijven kan de vervuilingswaarde worden bepaald met:

  • Meting, bemonstering en analyse van het afvalwater.
  • Een tabel met afvalwatercoëfficiënten.
  • Een wettelijk toegestane schatting in de daarvoor aangewezen situaties.

Afvalwatercoëfficiënten
Bij de tabelmethode wordt de hoeveelheid ingenomen water gecombineerd met een coëfficiënt die aansluit bij de vervuilingswaarde van het afvalwater.
Voor de toepassing bestaan wettelijke voorwaarden en verschillende klassen.

Vanaf 2026 gelden aangepaste regels voor de indeling van nieuwe bedrijven. Daarbij wordt in beginsel uitgegaan van klasse 8, tenzij op grond van de wettelijke voorwaarden een andere indeling wordt onderbouwd.

Waterverbruik en afvalwaterlozing
Niet al het ingenomen water hoeft daadwerkelijk als afvalwater via het riool te worden afgevoerd.
Bij bepaalde bedrijfsprocessen kan water bijvoorbeeld in producten worden verwerkt of op een andere manier worden gebruikt.
De gevolgen daarvan voor de heffing hangen af van de gekozen berekeningsmethode en de mogelijkheid om de afwijkende hoeveelheid of vervuilingswaarde voldoende te onderbouwen.

Water uit andere bronnen
Bij de berekening kan ook water van belang zijn dat niet rechtstreeks van het drinkwaterbedrijf afkomstig is, zoals grondwater of water uit andere bronnen.
Daarom moet worden beoordeeld welk waterverbruik volgens de wettelijke regels als ingenomen water meetelt.

Aangifte en gegevens
Afhankelijk van de verordening kan een bedrijf verplicht zijn gegevens over het waterverbruik en de bedrijfsactiviteiten aan te leveren.

Voor een inhoudelijke controle kunnen onder meer de volgende gegevens relevant zijn:

  • Het totale waterverbruik.
  • De herkomst van het water.
  • De hoeveelheid afgevoerd afvalwater.
  • De bedrijfsactiviteiten.
  • De toegepaste afvalwatercoëfficiënt.
  • Eventuele meet- en analysegegevens.
  • De vastgestelde vervuilingseenheden.

De WOZ-waarde vormt geen grondslag voor deze heffing.

De verontreinigingsheffing heeft betrekking op het rechtstreeks lozen van stoffen op oppervlaktewater.
Deze heffing moet worden onderscheiden van de zuiveringsheffing.

Rechtstreekse lozing op oppervlaktewater
Wanneer afvalwater rechtstreeks wordt geloosd op een oppervlaktewaterlichaam, kan verontreinigingsheffing verschuldigd zijn.
Bij lozingen op regionale wateren is het waterschap bevoegd. Bij lozingen op rijkswateren gelden de regels voor de verontreinigingsheffing van het Rijk.

Heffingsmaatstaf
De heffing wordt gebaseerd op de vervuilingswaarde van de geloosde stoffen.
Ook hierbij wordt gewerkt met vervuilingseenheden.
Afhankelijk van de situatie kunnen metingen, analyses, wettelijke forfaits of andere voorgeschreven berekeningsmethoden relevant zijn.

Verschil met zuiveringsheffing
Het onderscheid ligt vooral in de route van het afvalwater:

  • Via het openbare vuilwaterriool naar de zuivering: zuiveringsheffing.
  • Rechtstreekse lozing op oppervlaktewater: verontreinigingsheffing.

Eén bedrijf kan verschillende afvalwaterstromen hebben. Daarom moet per lozingsroute worden beoordeeld welke heffing van toepassing is.

Aangepaste analysemethode vanaf 2026
Per 1 januari 2026 zijn de regels voor de bepaling van de vervuilingswaarde aangepast.
Een belangrijk doel is het mogelijk maken van analyses waarbij minder schadelijke chemicaliën nodig zijn.
Dit kan vooral relevant zijn bij bedrijven waarbij de vervuilingswaarde door meting en bemonstering wordt vastgesteld.

Separate afvalwaterstromen
Sinds 2026 vallen bepaalde afvalwaterstromen die buiten het openbare vuilwaterriool om rechtstreeks bij een zuiveringtechnisch werk worden aangeleverd niet meer onder de zuiveringsheffing.

Denk aan afvalwater dat per tankwagen of via een afzonderlijke leiding wordt aangevoerd.
Voor de behandeling van deze afvalwaterstromen kunnen waterschap en aanbieder een afzonderlijke privaatrechtelijke overeenkomst sluiten.

Dit betekent niet dat dergelijke lozingen zonder voorwaarden zijn toegestaan. De toepasselijke regels over vergunningen, toezicht en de behandeling van afvalwater blijven relevant.

Bij de beoordeling van waterschapsheffingen moet worden vastgesteld of de aanslag aansluit op de wettelijke grondslag, de juiste heffingsmaatstaf en de toepasselijke waterschapsverordening.
Omdat verschillende heffingen op één aanslagbiljet kunnen staan, moeten de belastingonderdelen afzonderlijk worden beoordeeld.

Controle van watersysteemheffing gebouwd
Bij de watersysteemheffing gebouwd zijn vooral relevant:

  • De juiste WOZ-waarde.
  • Het belastingjaar.
  • De juiste belastingplichtige.
  • De objectafbakening.
  • De kwalificatie als woning of niet-woning.
  • Het toepasselijke tarief.
  • Eventuele wettelijke waarderingsuitzonderingen.

Bij gemengde objecten verdient de woningkwalificatie vanaf 2026 bijzondere aandacht.

Controle van ongebouwd en natuur
Voor deze categorieën gaat het onder meer om:

  • De kadastrale en belastbare oppervlakte.
  • De juiste indeling als ongebouwd of natuur.
  • De toerekening van grond bij gebouwde objecten.
  • Eventuele tariefdifferentiatie.
  • De belastingplichtige op 1 januari.

Controle van de zuiveringsheffing
Bij woningen moeten onder meer de huishoudgrootte en de gebruikte vervuilingseenheden kloppen.
Bij bedrijven kunnen het waterverbruik, de gebruikte afvalwatercoëfficiënt, de meetresultaten en de aard van de bedrijfsactiviteiten van belang zijn.

Wijzigingen in de WOZ-waarde
Wanneer een WOZ-beschikking wordt verminderd, moet de watersysteemheffing gebouwd die op deze waarde is gebaseerd voor zover nodig worden aangepast.
Een vermindering van de WOZ-waarde heeft daarentegen niet rechtstreeks invloed op de zuiveringsheffing of watersysteemheffing ongebouwd.

Nieuwe en gewijzigde aanslagen
Bij een wijziging van de objectafbakening kunnen nieuwe aanslagen worden opgelegd of bestaande aanslagen worden aangepast.
Dan moet worden beoordeeld of eerdere aanslagen voldoende zijn verminderd of vernietigd en of geen onterechte dubbele heffing is ontstaan.

Bezwaar en beroep
Tegen een waterschapsbelastingaanslag kan in beginsel binnen zes weken bezwaar worden gemaakt, met inachtneming van de wettelijke regels voor bekendmaking en termijnberekening.
Bij de watersysteemheffing gebouwd moet onderscheid worden gemaakt tussen een geschil over de WOZ-waarde en een geschil over de toepassing van de waterschapsbelasting.
De gemeente stelt de WOZ-waarde vast. Het waterschap gebruikt die waarde bij de berekening van de watersysteemheffing gebouwd.
Een geschil over de hoogte van de WOZ-waarde moet daarom volgens de regels van de Wet WOZ worden behandeld.

Onderliggende gegevens
Voor een inhoudelijke beoordeling kunnen onder meer nodig zijn:

  • De aanslag en bijbehorende specificatie.
  • De belastingverordening en tarieventabel.
  • De WOZ-beschikking.
  • De object- en eigendomsgegevens.
  • Kadastrale oppervlakten.
  • Waterverbruiksgegevens.
  • Meet- en analyseresultaten.
  • De berekening van de vervuilingseenheden.
  • Eerdere of gewijzigde aanslagen.

De heffende instantie moet de aanslag kunnen baseren op de toepasselijke wettelijke regels en de relevante feiten.